Erdal GÜRÇINAR Yönetici Yazar: Erdal GÜRÇINAR
Diğer Yazılar :(7)

Eğitime Yeniden Bismillah

Eğitime Yeniden Bismillah

Eğitime Yeniden Bismillah


Tarih :27.09.2019 Görüntülenme:391    Ekleyen : Erdal GÜRÇINAR

Eğitime Yeniden Bismillah

 

Bismillahirrahmanirrahim diyerek yeni bir eğitim öğretim yılına başladık. Öğretmenler okulda,  anne-babalar da evde istikbalimiz olan çocuklarımızı eğitiyoruz. Hem anne babaların hem de öğretmenlerin çocuklar üzerinde büyük sorumlulukları vardır.

Anne-baba çocuklarından, öğretmen öğrencilerinden, müdür okulundakilerden, kaymakam ilçedekilerden, vali ildekilerden, cumhurbaşkanı tüm milletten sorumludur. Yetkimiz büyüdükçe sorumluluğumuz da büyümektedir. Çocuklarımız için yaptıklarımızdan sorumluyuz. Aynı zamanda gücümüz yetip de yapmadıklarımızdan da sorumluyuz.

İmam Gazâlî: “Çocuk anne ve babasının yanında ilâhi bir emanettir. Onun temiz kalbi, saf, kıymetli, her türlü, nakış ve suretten boş bir cevherdir. O, nakşedilen her şeyi kabule uygun, kendisine yönelen her şeye yönelir durumdadır. Kendine iyilik telkin edilir ve iyi işler yaptırılırsa çocuk iyi bir insan olarak yetişir.

Çocuk, kalbi, kıymetli bir cevher gibi temizdir. Mum gibi her şekli alabilir. Bütün yazı ve şekillerden uzaktır. Temiz bir toprak gibi olup, hangi tohum atılsa büyür. İyilik tohumu ekilirse din ve dünya saadetine kavuşur. Annesi, babası ve hocası sevabına ortak olur. Şayet fesad tohumu atılırsa helak olur; annesi, babası ve hocası günahına ortak olur.” Diyor.

Mevlânâ Hazretleri: “Siz hiç attan eşek sıpası doğduğunu gördünüz mü? Siz hiç buğday ektiniz de arpa aldınız mı?” diyor. Ne ekersek onu biçeriz. Çocuklarımızın kalbine iyilik tohumlarını ekelim, iyilik biçelim.

Dün annelerimiz odunu yakmak için sobaya koymadan önce kovanın dibine birkaç kere vururlardı ki, içinde böcek varsa düşsün de sobada yanmasın diye. Bugün bizim çocuklarımız kedi-köpek yavrularının gözlerini oyuyor, ayaklarını kesiyor. Kendi öz anne-babasına, silah çekiyor, öldürüyor. Dün anne senin ayaklarının altında cennet var diyen, anne-babasına öf bile demeyen insanların çocukları bugün anne-babasını huzur evlerine, sokaklara bırakıyor.

Bizim çocuklarımız nasıl bu hale geldi? Yoksa onları biz mi bu hale getirdik? Biz tarlaya buğday ektik de arpa mı aldık? Yoksa buğday ektiğimizi zannederek arpa mı ektik? Bu zamana kadar ektiğimiz tohumların yanlış olduğu ortadadır. Yeni tohumlarımız yerli olmalı, millî olmalıdır. Yeni eğitim-öğretim yılımızda çocuklarımızın kalbine sevgiyi, şefkati, merhameti ekelim ki, millî ve manevi değerlerine bağlı vicdanlı bir nesil yetişsin. Kendisine, ailesine, vatanına ve milletine faydalı insanlar yetişsin.

Okul binalarını çoğalttık, okul kitaplarını bedava verdik, eğitimde tablet, telefon, internet gibi teknolojiyi kullanmaya başladık ama istediğimiz nesli yetiştiremedik. Acaba biz neyi eksik ya da yanlış yapıyoruz? Un var, su var, tuz var, hamuru yoğuruyoruz ama ekmek istediğimiz kıvamda olmuyor. Çünkü bu ekmeğin mayası eksiktir. Maya da millî ve manevi değerlerimizdir.

Asıl mesele okul binalarını çoğaltmak değil, çocukların kalbine neyi koyduğumuzdur. Çocukların bedenlerini rahat ettirirken ruhlarını da unutmayalım. Çocuklarımızın ruhlarına da hitap edelim. Çocuklarımıza maddi ilimleri öğretirken manevi ilimleri de öğretmemiz gerekir. Telefonlarımıza dokunduğumuz kadar çocuklarımızın kalbine, gönlüne dokunalım.

 

Erdal GÜRÇINAR



,